Milli Mücadele’de tamamen Giresunlu gönüllülerden kurulan 42. ve 47. Gönüllü Alaylar; Karadeniz’deki Pontus çetelerinin bastırılmasından Koçgiri İsyanı’na, Sakarya Meydan Muharebesi’ndeki Mangal Dağı savunmasından Büyük Taarruz’a kadar cephenin en kritik noktalarında destan yazmıştır.
Giresun ilinin iç kesimlerinde, Doğu Karadeniz Dağları’nın eteklerinde yer alan Dereli, hem coğrafi yapısı hem de stratejik konumu nedeniyle tarih boyunca pek çok medeniyete ev sahipliği yapmış, kültürel geçiş noktalarından biri olmuştur. İlçenin tarihi; antik dönemlerden Osmanlı'ya, Cumhuriyet döneminden günümüze uzanan zengin bir geçmişe sahiptir.
Birinci Dünya Savaşı bütün Osmanlı İmparatorluğu'nda büyük maddi ve manevi sıkıntılara sebep oldu. Giresun daha 1915 yılında Rus gemileri tarafından bombalandı. Zaten büyük bir iaşe ve pahalılık sıkıntısı çeken Giresun başka bölgelerden (Rusya-Yunanistan ve iç göç) aldığı yeni göçlerle büyük bir iaşe buhranıyla karşı karşıya kaldı. Mondros Mütarekesi'nden sonra Batum'un tahliyesi sırasında 10. Tümen'in Giresun'da kalan bir miktar asker ve hayvanı şehirdeki iaşe sıkıntısı yüzünden oldukça güç anlar yaşadı. Bütün bunlar yetmiyormuş, gibi Giresunlular, bölgede bir Pontus Devleti kurma hayalinde koşan acımasız Rum çetelerinin saldırılarına muhatap oluyorlardı.
Osmanlı idaresi altında Giresun bir liman şehri olarak gelişme gösterdi. Bu dönem boyunca zaman zaman bazı önemli olaylarla karşı karşıya kaldı. XVI. yüzyılın sonlarına doğru görülen eşkiyalık hareketleri Giresun ve yöresini de etkisi altına aldı. Daha bu yüzyılın başlarında Giresun'un Çepniler'le meskûn dağ köylerinin bir kısım halkı Safevî propagandasının tesiriyle İran'a kaçmıştı.
Doğu Karadeniz bölgesindeki İskit hâkimiyeti sürerken, ilki Sinop’ta olmak üzere yörede ticaret kolonileri kurulmaya başlanmıştır. Greklerin yanısıra Batı Anadolu’dan bölgeye gelen koloniciler, ticaretin yanısıra bölgedeki maden yatakları ile de yakından ilgilenmişlerdir.