Bulancak İlçesi’nde İncüvez Deresi’nin yaklaşık 300 metre batısında, fındık bahçesi içerisinde bulunmaktadır. Ana kaya kütlesi üzerine oyularak yapılan kilise Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 11.10.1990 tarih ve 856 sayılı kararı ile tescillenerek koruma altına alınmıştır.
Giresun, gerek bulunduğu coğrafi bölgenin gerekse Ülkemizin doğal ve kültürel varlıkları konusunda potansiyel açıdan önemli kentlerden biridir. Sahip olduğu bu zenginlikte özellikle Giresun Adası ön plana çıkmaktadır. Merkez Gedikkaya Mevkii karşısında kentin 1.6 kilometre açığında, 40 bin metrekare yüzölçümüne ve denizden 30 metre yüksekliğe sahip olan Giresun Adası (eski adı ile Aretias, Khalkeritis), Doğu Karadeniz’de Antik Çağ'da ve Ortaçağ'da yerleşime sahne olmuş tek adasıdır. Mülkiyeti Hazineye ait olan ve birçok açıdan sahiplenmesi gereken evrensel bir değer olarak karşımıza çıkan ada; 2. derece arkeolojik ve doğal sit alanıdır. Ada üzerinde ortaçağdan kalma surlar, 1 adet kilise, 1 adet şapel, 1 adet sarnıç, çok sayıda pithos ve mezar yapıları vardır. Üzerinde kazı çalışmalarına devam eden adanın tarihi, arkeolojik buluntulardan hareketle Milattan Önce 300’lü yıllara kadar inmektedir. Gerek mitolojideki yeri, gerek üzerinde yer alan kültür varlıkları bakımından Doğu Karadeniz’
Şebinkarahisar ilçesinin 11 kilometre doğusunda, Sarıyer köyünde bulunan Meryem Ana Manastırı, Bizans Dönemi'ne aittir. Büyük bir tahribata uğrayan manastırın bugünkü kalıntıları ise tamamen yenilendiği 19. yüzyıldan kalmadır. Sarp bir kayalığın ortasında büyükçe bir oyuk içerisine yapılmasıyla Trabzon Sümela Manastırı'nı anımsatan yapının buradan etkilenerek inşa edildiği tahmin edilmektedir.
Eski çağlardan beri yerleşim açısından oldukça zengin bir geçmişe sahip olan Giresun taşınmaz kültür varlıkları olarak oldukça zengin bir varlık barındırmaktadır. Giresun'da bulunan taşınmaz kültür varlıkları: