Gaşkalar (Kaşkalar), MÖ 2. binyılda Giresun ve çevresini de kapsayan Orta ve Doğu Karadeniz dağlık bölgesinde yaşamış, Hitit İmparatorluğu’na asırlar boyu geçit vermeyen en eski Anadolu-Karadeniz topluluğudur.
Makronlar (Antik Yunanca: Makrones), antik çağda Doğu Karadeniz dağları ile Giresun-Trabzon hattının iç kesimlerinde yaşamış, Ksenofon ve Herodot’un eserlerinde yer alan kadim Kafkas/Karadeniz topluluklarından biridir.
Mosinekler (Antik Yunanca: Mossynoikoi ), antik çağda Doğu Karadeniz kıyı şeridi ile iç kesimlerdeki dağlık bölgelerde, özellikle günümüz Giresun(Kerasous) ve batısındaki ormanlık alanlarda yaşamış en eski yerli topluluklardan biridir. Antik kaynaklarda Tibarenler ve Halipler ile komşu olarak anılan bu topluluk, kendilerine özgü mimari yapıları ve toplumsal düzenleriyle dikkat çekmiştir.
Karadeniz’in doğu kıyısında yer alan Giresun, antik çağlarda önemli bir liman ve ticaret merkeziydi. Bölge, tarih boyunca farklı uygarlıkların etkisi altında kalmış ve özellikle Karadeniz ticaret yolları açısından stratejik bir konuma sahip olmuştur.
İlk Yerleşimler ve Yerli Halklar
Giresun çevresindeki ilk yerleşimlerin MÖ 2000’li yıllara kadar uzandığı düşünülür. Bölgenin dağlık yapısı nedeniyle kıyı kesimleri daha yoğun yerleşim görürken iç bölgelerde küçük kabile toplulukları yaşamaktaydı.
Doğu Karadeniz bölgesindeki İskit hâkimiyeti sürerken, ilki Sinop’ta olmak üzere yörede ticaret kolonileri kurulmaya başlanmıştır. Greklerin yanısıra Batı Anadolu’dan bölgeye gelen koloniciler, ticaretin yanısıra bölgedeki maden yatakları ile de yakından ilgilenmişlerdir.