Giresun ilinin iç kesimlerinde, Doğu Karadeniz Dağları’nın eteklerinde yer alan Dereli, hem coğrafi yapısı hem de stratejik konumu nedeniyle tarih boyunca pek çok medeniyete ev sahipliği yapmış, kültürel geçiş noktalarından biri olmuştur. İlçenin tarihi; antik dönemlerden Osmanlı'ya, Cumhuriyet döneminden günümüze uzanan zengin bir geçmişe sahiptir.
Tibarenler, antik çağda Doğu Karadeniz kıyılarında yaşamış en eski topluluklardan biridir. Antik Yunan kaynaklarında “Tibareni”, “Tibarenoi” veya “Tibaranoi” olarak geçen bu halk, özellikle bugünkü Giresun, Ordu ve Trabzon arasında kalan kıyı ve dağlık bölgelerde yaşamıştır. Tarihçiler onları Karadeniz’in yerli kavimlerinden biri olarak kabul eder.
Giresun ilinde, doğu Karadeniz’in tamamında olduğu gibi, insan yerleşimleri kıyı kesimlerde yoğunlaşmaktadır. Bunun başlıca nedeni kıyıdan hemen içeride yükselen ve denize paralel olarak uzanan doğu Karadeniz dağlarıdır. İç kesimlerin dağlık ve sarp oluşu, kalabalık yerleşimlerin oluşmasına engel olmuştur. Dağ yamaçlarındaki köylerde birbirine uzak mesafelerdeki evler ve dağınık yerleşimler görülür.
Giresun ilinin Karadeniz’i gören kıyı kesimleri yüksek eğimli, akarsular tarafından yarılmış vadilerden oluşur. Akarsuların denize ulaştığı yerlerde oluşan küçük düzlüklerde yerleşim yoğunlaşmış, şehir ve ilçe merkezleri bu noktalarda kurulmuştur. İlin güneyinde kıyıya paralel uzanan sıradağlar iç Anadolu’ya geçişi güçleştirmiş, ildeki insan yerleşimlerini dar kıyı şeridine sıkıştırmıştır.
Doğu Karadeniz’in denize kıyısı olan şehirleri 1960’lı yıllara kadar ağırlıkla deniz yoluyla diğer illere açılıyorlardı. Bu nedenle limanlar bu şehirler için asırlar boyunca hayati önemdeydi. Giresun ilinde de limanlar gerek ulaştırma gerekse balıkçılık faaliyetleri sayesinde sevk yakın zamanlara kadar canlılığını korumuştur. Tirebolu halkı, Harşit çayı üzerinden kıyıya taşınan malların başka şehirlere edildiği limana sahip olduğu için asırlar boyunca denizcilikle meşgul olmuştur.
Birinci Dünya Savaşı bütün Osmanlı İmparatorluğu'nda büyük maddi ve manevi sıkıntılara sebep oldu. Giresun daha 1915 yılında Rus gemileri tarafından bombalandı. Zaten büyük bir iaşe ve pahalılık sıkıntısı çeken Giresun başka bölgelerden (Rusya-Yunanistan ve iç göç) aldığı yeni göçlerle büyük bir iaşe buhranıyla karşı karşıya kaldı. Mondros Mütarekesi'nden sonra Batum'un tahliyesi sırasında 10. Tümen'in Giresun'da kalan bir miktar asker ve hayvanı şehirdeki iaşe sıkıntısı yüzünden oldukça güç anlar yaşadı. Bütün bunlar yetmiyormuş, gibi Giresunlular, bölgede bir Pontus Devleti kurma hayalinde koşan acımasız Rum çetelerinin saldırılarına muhatap oluyorlardı.
Giresun’un Türk yurdu olması sürecinde 1071 Malazgirt Zaferi dönüm noktası olmuştur. Zira bu savaştan sonra Marmara kıyılarına kadar olan bölgeye yayılan Türkmenler, Giresun şehrinin güneyindeki dağlık bölgeyi de yurt tutmaya başlamışlardır. Kalabalık Oğuz boyları Doğu Anadolu’dan Orta Anadolu'ya gelirken kuzeyden güneye doğru takip ettikleri güzergâh içerisinde, Çoruh nehrinin kaynağından itibaren Karadeniz sahilinde Giresun'a kadar uzanan yöre büyük önem taşımaktaydı.