Doğu Karadeniz’in binlerce yıllık tarihine tanıklık eden Giresun, yalnızca fındığın başkenti ve kirazın anavatanı değil; aynı zamanda köklü gelenekleri, özgün el sanatları, coşkulu halk oyunları ve zengin sözlü edebiyatıyla yaşayan bir kültür hazinesidir.
Giresun’un Espiye ilçesinde, Yağlıdere Çayı’nın Karadeniz ile buluştuğu noktaya hakim tepede yer alan tarihi Andoz Kalesi; M.Ö. 13. yüzyıla uzanan köklü geçmişi, stratejik mimarisi ve eşsiz manzarasıyla bölgenin en önemli kültürel miraslarından biridir.
Doğu Karadeniz’in denize kıyısı olan şehirleri 1960’lı yıllara kadar ağırlıkla deniz yoluyla diğer illere açılıyorlardı. Bu nedenle limanlar bu şehirler için asırlar boyunca hayati önemdeydi. Giresun ilinde de limanlar gerek ulaştırma gerekse balıkçılık faaliyetleri sayesinde sevk yakın zamanlara kadar canlılığını korumuştur. Tirebolu halkı, Harşit çayı üzerinden kıyıya taşınan malların başka şehirlere edildiği limana sahip olduğu için asırlar boyunca denizcilikle meşgul olmuştur.
Osmanlı hâkimiyetine girişine kadar müstahkem bir kale olarak önemini koruyan, Antikçağ'da madenleriyle ün yapan ve denizindeki balıkları övülen Giresun, nisbeten korunaklı limanı ile de Doğu Karadeniz bölgesindeki birkaç askeri üsten biri olmuştur. İlkçağ yazar ve coğrafyacılarının verdikleri bilgiler şehrin bu özelliğini aksettirmektedir.